یکی دو ماهه ی سختی را پشت سر گذاشتیم.
هر روز بهانه گیری، عصبانیت، داد و فریاد و گریه و زاری و پرت کردن اشیا و گاز گرفتن لباس و .... دیگه بازم بگم؟!
اما چند روزی است که من دوباره به خاطر اوردم که نوازش کردن تو، چقدر شیرین است.
بوسیدنت چقدر مزه میدهد
خندیدن با تو چقدر خوب است.
و بغل کردنت چقدر به هر دویمان آرامش میدهد.
نمیدانم چرا، اما مدتی بود انگار فراموش کرده بودم این اصول اساسی زندگی را.
چند روزی است که تو کمتر عصبانی میشوی.
و هر دو شادتریم.
خدایا شکرت.
۱۹ فروردين ۹۵ ، ۰۳:۰۰
۰ نظر