معمولا نهایت کاری که باید برای خوابوندنت بکنم گذاشتن پستونک توی دهانت، و کشیدن لحاف روت و گذاشتن بالش اطرافته. اگه اروغ نداشته باشی، معمولا بقیه کارها با عهده ی خودته نازنین مادر.
یعنی در زمینه خواب، مادر از من خوشبخت تر وجود داره؟ به خصوص که تجربه یک ساعت چرخوندن بچه در بغل و در نهایت ۵ دقیقه خوابیدن او رو در کارنامه ترم قبل مادری ام داشته ام.
خدایا شکرت.
الان که صدای بارون داره میاد، و تو سرت رو گذاشتی روی پای من و داری عروسک بازی میکنی، دلم میخواد فریاد بزنم و بگم خدایا شکرت. من خوشبختم.
میخوای یواشکی با موبایلم که قفل نشده روی میزه کار کنی، متوجه میشی که از گوشه چشمم در دیدرسم هستی. صداتو مهربون میکنی و چادر نازم که روی سرم عقب رفته میاری جلو میگی: چادرتو بیار جلو موهات دیده نششششه!
به دنبال اهداف قلقلی سارا، امروز از وسط سالن تااااا اتاق داداشی را قل فرمودند، با یکی دو تا ارفاق من و داداشی برای اصابت نکردن به در و دیوار.
تلفن رو برداشتم زنگ بزنم به مامان بزرگ.
سپهر میگه سارا رو بگو.(که یعنی اینقدر زیاد و هدفمند قل خورده)
میگم به کی؟
میکه به هر کی داری زنگ میزنی!!
اسم شش ماهه که می آید، دل ادم میلرزد.
امروز من شش ماهه ای دارم که اب مینوشاندمش. بی خبر، غافل.
یک دم، یاد شش ماهه ی دردانه ای افتادم که لب تشنه بود.
تا به حال دقت نکرده بودم. مگر نوزاد شش ماهه چقدر آب میخواهد؟؟
ژل خنک کننده را گذاشته ام زیر پای واکسن زده ات، بعد دقیقا ای برگشتم اتاق دیدم داری ملچ و مولوچ و خوشحااال لیسش میزنی، دستها و دهانت هم یخ یخ اند!
شاید بشود با هزاران تا عکس و فیلم و خاطره نویسی کمی از احساسات خوب و ناب دوران کودکی بچه ها رو ثبت کرد، اما نرمی صورتشون، بوی شیر و نای زیر گردنشون، حس خوب بغل کردنشون، و هزاااران تا چیز دیگه رو چه جوری نگه دارم که مثل آب از لای انگشتان زمان سر نخورند و نروند؟
پشت میز نشسته ام و منتظرم تا چای صبحانه ام آماده خوردن شود.
و تو کنارم روی زمین، با تلاش و مقادیری گریه و ناله، قدم به مرحله جدیدی از زندگیت میگذاری.
از دو روز پیش "قل یک وری" را یاد گرفته بودی. یک بار قل میخوردی و بعد از چند لحظه صدای اعتراضت بلند میشد که بیاییم و نجاتت دهیم. اما امروز در تلاش برای رسیدن به بادکنک و سه چرخه داداشی، چند تا قل پشت سر هم خوردی.
رسیدیم به مرحله جدیدی از زندگی، مرحله ی "دیگه روی تشک نماندن"، مرحله ی " باید مواظب همه ی جاهای خطرناک و بالقوه خطرناک و شاید بالقوه خطرناک خونه باشم". مرحله ی "دیگه نمیشه مثل قبل روی تخت تنهات بگذارم" و خلاصه مرحله ی شیرین "دیگه نمیشه چشم ازش برداشت."
خدایا شکر. خدایا شکر به خاطر قدم به قدم و نفس به نفس زندگی.
(به بهانه فوت ناگهانی جوانی از فامیل...)
خدایا میشه اول برامون کلاس تقویتی بزاری، بعد امتحان بگیری ازمون؟
خدایا میشه آنچه طاقت نداریم بر عهده ما نزاری لطفا؟*
میترسم مردود بشیم و اونوقت دیگه خسر الدنیا و الاخره میشیم.
* ربنا و لا تحملنا ما لا طاقه لنا به...
